Od 1925 pisał sztuki teatralne, których tematyka również wiązała się z jego przeżyciami z czasów wojny domowej: pierwszymi dziełami tego typu były Bunt (poświęcony nieudanemu powstaniu Białych w Turkiestanie) oraz Kindżał. Eksperymentował z powieścią detektywistyczną i satyrą – w 1926 powstały Talassa, opowiadanie o zwykłym obywatelu zamieszanym w przemyt oraz Upadek Republiki Itl, w którym wyśmiewał angielską interwencję w Rosji opisując fikcyjne dzieje marionetkowej republiki Itl. Jego twórczość zdecydowanie przyjęła kształt neorealistyczny, czego najlepszym wyrazem było opowiadanie Satelita z 1927, opisujące losy generała aresztowanego w 1918, który przeszedł na stronę Czerwonych i zginął walcząc w obronie Piotrogrodu, oraz Komendant Puszkin, o podobnej tematyce. Rok później w opowiadaniu Grawiura na drewnie pisał o problemach inteligencji i jej stosunki do rewolucji.
Będąc już przekonanym socjalistą, napisał z okazji dziesięciolecia rewolucji sztukę Rozłam i był jednym z twórców typu dramatu opisującego losy bohaterów rewolucyjnych. Był również malarzem amatorem. W 1946 i 1950 został laureatem Nagrody Stalinowskiejhttps://chelreglib.ru/ru/pages/about/godkino/litcalendar/july/Boris_Lavrenev/.
Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w MoskwieНоводевичье кладбище.