Swoim antywojennym poglądom dał wyraz w opowiadaniu Gala-Peter, które zostało zatrzymane przez cenzurę i mogło być opublikowane dopiero w 1925.
Wydarzenia rewolucji październikowej Ławrieniow przyjął z mieszanymi uczuciami, pełen poparcia dla socjalizmu, ale zrażony do ekscesów, jakich dopuszczali się zwolennicy bolszewików. Nie zgadzając się z postawą dawnych przyjaciół-futurystów, którzy ślepo poparli rewolucję, wstąpił na ochotnika do Armii Czerwonej. Służył jako członek załogi pociągu pancernego w walkach z oddziałami Petlury. Po odniesieniu rany w nogę wrócił do Moskwy, po czym wrócił na front jako redaktor gazety Czerwona Gwiazda na terenie rosyjskiej Azji Środkowej, gdzie napisał rozgrywające się we współczesnych mu czasach opowiadania Wiatr, Kolor gwiazd i Czterdziesty pierwszy. W 1923 wrócił do Piotrogrodu.