z ich punktu widzenia przewaga niemiecka była przytłaczająca i zajęcie Bastogne przez wroga było kwestią jednego lub dwóch dni. W tym czasie Patton dopiero zaczynał bardzo trudny manewr zmiany osi ataku całej armii, a samo uderzenie 3 Armii na niemieckie skrzydło w celu przebicia się do Bastogne miało się zacząć dopiero 22 grudnia.
Decyzja o wycofaniu wojsk Następnego dnia sztab 21 Grupy Armii wydał ustny rozkaz nakazujący ewakuację z Bastogne wszystkich żołnierzy 101 Dywizji Powietrznodesantowej i wszystkich innych oddziałów tam przebywających. W dalszej części rozkazu polecono, aby artyleria VIII korpusu rozpoczęła baraż w celu ukrycia i zabezpieczenia wycofujących się oddziałów.
Rozkaz ten wywołał spore zamieszanie w sztabie korpusu, który sądził, że już wcześniej zdecydowano się bronić Bastogne aż do nadejścia odsieczy. Co więcej, istniało duże prawdopodobieństwo, że wycofujące się oddziały mogą się zderzyć z nadciągającymi właśnie dywizjami pancernymi Waffen-SS, co byłoby tragiczne w skutkach dla lekko uzbrojonych żołnierzy amerykańskich. Dodatkowy problem stanowił fakt, że artyleria korpuśna nie była w stanie przeprowadzić odpowiedniej nawały ogniowej z powodu jej nieodpowiedniego ustawienia, a przestawienie wszystkich działonów w inne miejsce zabrałoby przynajmniej jeden dzień.