Konflikt z królem thumb|220px|Męczeństwo św. Stanisława na freskach Puccio Capanny w dolnej bazylice w Asyżu, ok. 1330 rok Relacja Galla Anonima piszącego swą Kronikę trzydzieści kilka lat później pozostaje do dziś jedynym ówczesnym źródłem pisanym. Według niej, w wyniku konfliktu z Bolesławem Szczodrym, Stanisław został skazany na obcięcie członków: za bunt [Bolesław] skazał biskupa na obcięcie członków. Ani więc biskupa-buntownika nie uniewinniamy, ani króla mszczącego się tak szpetnie nie zalecamy.
Pierwsze niepokoje społeczne w Polsce rozpoczęły się, gdy król wyruszył na Ruś Kijowską, by pomóc odzyskać tron Izjasławowi I. Wyprawa się przedłużała, a majątki rycerskie w kraju zaczęły być przejmowane przez uzurpatorów. Spowodowało to dezercję rycerzy i powrót do Polski, co spotęgowało plotki o klęsce Bolesława. Wkrótce po śmierci Izjasława, do Polski wrócił także król Bolesław i rozpoczął mścić się na rycerzach, którzy go opuścili, a także na ich żonach, które nie dochowały wierności. Według relacji Wincentego Kadłubka, Bolesław miał nakazać tortury poprzez przystawianie szczeniąt do piersi kobiet. Stanisław postanowił zagrozić klątwą królowi, a według Wincentego z Kielczy rzeczywiście ją nałożył.