Wydzielanie ciepła dodatkowo utrudniało pracę współpracujących z rurami lampowych układów elektronicznych, których lampy wydzielały również ogromne ilości ciepła.
Pamięci tego rodzaju stosowane były we wczesnych konstrukcjach maszyn liczących w latach pięćdziesiątych XX w., np. w maszynie UNIVAC-I z 1951, w polskiej maszynie XYZ z 1958 i niedokończonej EMAL z 1953 r.
Jej tańszym następnikiem jest pamięć magnetostrykcyjna stosowana np. w komputerach ZAM-2. W dalszym rozwoju komputerów pamięci na liniach opóźniających zostały zastąpione pamięciami ferrytowymi, aż wreszcie – półprzewodnikowymi.
Przykładowe dane (pamięć komputera EMAL) częstotliwość: 750 kHz pojemność: 512 słów 39 bitowych pojemność jednej rury: 624 bity liczba rur: 32
Przypisy
Linki zewnętrzne
Inne rodzaje pamięci we wczesnych maszynach liczących
Kategoria:Historia informatyki Kategoria:Pamięci komputerowe Kategoria:Elektroakustyka