zwolnił króla kurkowego od wszelkich ciężarów miejskich.
W czasie jego rządów biblioteka bernardynów powiększyła się o cenne dary książkowe, zbudowany został nowy gmach szkoły przy kolegium jezuitów (1696), zatwierdzone zostały statuty cechów: mielcarzy (18 kwietnia 1689) i szewców (11 stycznia 1694), rozwijały się bractwa kościelne.
Mniej pozytywne aspekty jego rządów to wykup za pośrednictwem kupców toruńskich licznych nieruchomości w Bydgoszczy i okolicy, co zapewniło Gałeckim uprzywilejowaną pozycję na terenie Bydgoszczy. W 1690 r. nabył on bogate wójtostwo bydgoskie. Prawo dziedziczenia tego wójtostwa wraz z należącymi do niego wsiami, młynami i miastem Fordonem uzyskała na mocy przywileju królewskiego w lutym 1690 r. druga żona Gałeckiego - Rozalia z Dzieduszyckich. Jednocześnie została ona zobowiązana do płacenia 2 tysięcy złotych czynszu rocznego i odprowadzania jednej czwartej części dochodów do skarbu królewskiego. W 1695 r. Franciszek Gałecki, pomimo protestów bydgoszczan, zagarnął Glinki i Zielonkę, a także wszedł w posiadanie wielu kamienic w Bydgoszczy.
6 września 1710 r.