Muzycy nagrali z Niemenem cztery albumy, w tym dwa w Polsce i dwa w Niemczech Zachodnich. Grupa Niemen została rozwiązana po serii koncertów w Skandynawii latem 1973.
Muzycy SBB po zakończeniu współpracy z Niemenem nawiązali współpracę impresaryjną z Franciszkiem Walickim, który zredukował nazwę zespołu do SBB (wcześniej istniejąca tylko jako skrót od Silesian Blues Band) i wymyślił motto grupy – Szukaj, Burz, Buduj, a także zaproponował opiekę artystyczną Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego i zmiany w repertuarze. Na przełomie 1973 i 1974 w zespole grał skrzypek Jan Błędowski, i właśnie w takim składzie grupa zarejestrowała w grudniu 1973 w Warszawie nagrania radiowe: „Wicher w polu dmie” i „Lula” – najstarsze zachowane do dzisiaj utwory nagrane pod szyldem SBB (zostały wydane na albumach kompilacyjnych, odpowiednio: Wicher w polu dmie i Sikorki). W nowej formule, już bez Błędowskiego, zespół zadebiutował 4 lutego 1974 w krakowskiej Hali Wisły. Pierwszy album, zatytułowany po prostu SBB, i nagrany podczas dwóch koncertów w warszawskiej Stodole (18 i 19 kwietnia 1974), rozszedł się błyskawicznie, osiągając na czarnym rynku cenę czterokrotnie wyższą od detalicznej.