Jan Kamiński (były bojownik ZWZ/AK, który po rozbiciu lokalnej komórki związał się z partyzantką sowiecką; z czasem awansował na zastępcę „Pucha”), Mykoła Strutyński, Mykoła Hnediuk, Iwan Prichodko, Mieczysław Stefański (przedwojenny podoficer WP i polski komunista), Lidia Demczyńska-Lisowska, Maria Mikota, Jan Korycki, Iwan Biełow i Antoni Marciniak. Kamiński, Stefański i Strutyński pomagali Graczowowi w wykonywaniu zamachów, także podszywając się pod niemieckich żołnierzy (Strutyński udawał kierowcę samochodów oficera, które najczęściej kradziono z hitlerowskich garaży lub wypożyczano za łapówki).
7 lutego 1943 Kuzniecow przy pomocy partyzantów Miedwiediewa wziął do niewoli kuriera majora Hahna i radcę Reissa z Berlina, od których dowiedział się o istnieniu Führerhauptquartier Werwolf 8 km od Winnicy. Jeńców powieszono, a kwaterę zbombardowano. Od Ericha Kocha uzyskał m.in. informacje o planowanej ofensywie Wehrmachtu na łuku kurskim. Od SS-Sturmbannführera Hansa Ulricha von Ortela wyciągnął w czasie wspólnego picia informacje nt. planowanego przez Niemców (grupa Otto Skorzenego) zamachu na Franklina D. Roosevelta, Winstona Churchilla i Józefa Stalina podczas konferencji w Teheranie ().