Trawersowanie grani łączącej obydwa główne wierzchołki łącznie z wejściem na Pflerscher Tribulaun stanowi całodzienną, długą i wytężającą wspinaczkę o trudnościach ogólnych D z miejscami IV+.
Punktem wyjścia dla wspinaczek są dwa schroniska: położone po stronie austriackiej w górnej części Gschnitztal Tribulaun Hütte (austriackie) oraz położone po stronie południowotyrolskiej w górnej części Pflerschtal Tribulaun Hütte (południowotyrolskie), zwane po włosku Rifugio Cesare Calciati al Tribulaun. Obydwa schroniska są łatwo dostępne ścieżkami turystycznymi.
Literatura Tollmann A. (1977, 1985, 1986): Geologie von Österreich, Bd. 1, 2, 3, Deuticke, Wien. Gwinner M.P., (1978): Geologie der Alpen. Stratigraphie, Paläogeographie, Tektonik, Schweizerbart, . Möbus G., (1997): Geologie der Alpen, Loga, . Pfiffner A.O., (2009): Geologie der Alpen, Uni-Taschenbücher, . Bernabè E., (2009): Petrologische und thermobarometrische Untersuchungen am Pflerscher Metabasit-Komplex (Pflerschtal, Südtirol - Italien), Univ. Diplomarbeit, Innsbruck. Orgler