Prawdopodobnie osady mezozoiczne pokrywały kiedyś znacznie większy obszar krystalicznego podłoża (być może większość obszaru Centralnych Alp Wschodnich), lecz na skutek ruchów górotwórczych cały ten region został wydźwignięty i poddany późniejszej erozji, a Masyw Tribulaunu byłby resztkową pozostałością po istniejącej kiedyś mezozoicznej pokrywie.
Turystyka i alpinizm Wszystkie wierzchołki Masywu Tribulaunu są trudno dostępne. Wejście na nie wymaga zaawansowanej wspinaczki i uchodzą one za najtrudniej dostępne szczyty w całych Stubaier Alpen. Wszystkie drogi prowadzące na wierzchołki mają charakter skalny. Najłatwiejsza droga prowadząca na Pflerscher Tribulaun oceniana jest na AD w skali trudności UIAA. Pomimo częściowo umieszczonych na niej lin stalowych uchodzi ona za niebezpieczną z powodu kruchości skał i spadających kamieni. Wśród wspinaczy popularna jest grań zachodnia o trudnościach III+, chrakteryzująca się dużą stabilnością skały. Południowymi i północnymi ścianami Pflerscher Tribulaun prowadzą drogi o dużych trudnościach, przeważnie w skali V i VI. Są one na ogół bardzo niebezpieczne ze względu na dużą niestabilność skał.