W 1775 duża część Bukowiny weszła w skład monarchii Habsburgów. Reformy józefińskie spowodowały usunięcie zakonników z niektórych cerkwi. Cerkwie powoli niszczały, nie było środków na ich remonty. Proces ten miał miejsce również w czasach komunistycznych. Zmiana nastąpiła dopiero po 1989. Monastyry ponownie były obejmowane przez prawosławnych mnichów i mniszki i podjęto energiczne działania w celu ich ratowania i restauracji. W 1993 siedem malowanych cerkwi zostało wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a w 2010 poszerzono ten wpis o ósmą cerkiew. Dzisiaj stanowią one jedne z najcenniejszych zabytków Rumunii.
Architektura mały|Trójkonchowa bryła cerkwi monastyru Humor, widok od południowego wschodu mały|Wystający dach oraz dekoracyjne nisze na wschodniej apsydzie cerkwi św. Jerzego w monastyrze Voroneț
Architektura cerkwi bukowińskich wznoszonych od końca XIV w. do początku XVII w. wywodzi się z kręgu architektury bizantyńskiej. Wśród cerkwi dominuje nawiązujący do krzyża plan trójkonchowy (koniczyny), tj. wydłużonego prostokąta, od strony wschodniej zakończonego apsydą ołtarzową (główną), w sąsiedztwie której na północnym i południowym boku prostokąta znajdują się apsydy boczne.