Po każdych trzech wygranych walkach gracz bierze udział w minigrze (umożliwiającej zwiększenie końcowego wyniku). Street Fighter II oferuje kolejno trzy minigry: niszczenie samochodu (zbliżone do jednej z minigier w innej grze Capcom – Final Fight, niszczenie beczek zrzucanych na gracza za pomocą precyzyjnych uderzeń oraz destrukcja metalowych beczek z materiałami łatwopalnymi. Rzeczone minigry zostały usunięte w grze Super Street Fighter II Turbo (pojawiły się jedynie w konwersji tej gry na Nintendo Game Boy Advance, by na stałe powrócić do serii dopiero w trzeciej jej części).
Gracz kieruje wybraną postacią używając ośmiokierunkowego joysticka i sześciu przycisków odpowiedzialnych za ataki. Joystick wykorzystywany jest do skakania, kucania, zbliżania się do / oddalania od przeciwnika, a także do blokowania jego ciosów. Klawisze ataku to trzy rodzaje uderzeń pięścią (lekkie i szybkie, średnie oraz mocne i wolne) i analogiczne do wymienionych trzy typy kopnięć. Każdy gracz ma do dyspozycji szereg ciosów podstawowych, możliwych do wykonania z dowolnej pozycji, łącznie z rzutami (niedostępnymi w pierwszej części gry, tj. Street Fighter).