Lata wojny We wrześniu 1939 Jan Rompski walczył w obronie Redy, Oksywia i Gdyni, jego dowódcą był ppor. Szefka. Został aresztowany jako cywil i trafił do obozu jenieckiego Gross-Born. W grudniu 1939 zwolniono go z jako niezdolnego do pracy. Po powrocie z obozu pracował w piekarni swego kuzyna Leona Browarczyka w Wejherowie, w którym mieszkał przy ul. Sienkiewicza 10, a od 1941 w Towarzystwie Komunikacji Miejskiej w Gdyni, najpierw jako konduktor, potem jako robotnik warsztatowy. Prowadził tajne nauczanie w Wejherowie i okolicznych wsiach, pisał też dramat Reknica (prawdopodobnie 1942) i powieść autobiograficzną Wurvanô spjeva (1943-46). Od 1942 był członkiem Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Kaszubski” (późniejsza TOW „Gryf Pomorski”) i pełnił funkcję II komendanta miasta Wejherowa. W konspiracji działał pod pseudonimem „Gryf”. Krótko mieszkał też w Sianowie.