Po uwolnieniu udał się do Paryża, gdzie przewiózł zaszyfrowane informacje dla Naczelnego Wodza sił polskich od generała Juliusza Rómmla, który pozostał w niewoli. Z Francji udał się do Wielkiej Brytanii, gdzie starał się zaciągnąć do polskiej armii. W czasie spotkania w maju 1940 z gen. Sikorskim był potraktowany życzliwie, jednak później, kontradm. Jerzy Świrski, który pod presją Anglików nie podjął się próby obrony podwładnego, zabronił przyjmować go do PMW i polecił zbadanie sprawy zwolnienia Łosia sądowi honorowemu. Oficerowie zasiadający w sądzie honorowym uznali, że komandor ppor. A. Łoś (który mimo poważnego stanu zdrowia nie starał się opuścić niewoli i lojalnie wykonał rozkaz przełożonego gen. Rómmla) nie może wrócić w szeregi marynarki wojennej i podjęli decyzję o usunięciu go z PMW. Andrzej Łoś w sierpniu 1940 opuścił Wielką Brytanię i udał się wraz z żoną do Brazylii.
Po wojnie komandor Łoś podjął starania o rehabilitację i dzięki ponownemu śledztwu, wszczętemu na polecenie wiceadmirała Unruga, został w lecie 1945 całkowicie oczyszczony z zarzutów niehonorowego skorzystania ze zwolnienia z Oflagu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1938).