10 ton materiałów wybuchowych), które ułożone w poprzek półwyspu zostały w czasie niemieckiego natarcia wysadzone 30 września 1939, odcinając obrońców od stałego lądu.
Po kapitulacji trafił do Oflagu XI A Osterode, a następnie obozu jenieckiego IV B Koenigstein pod Dreznem. W obozie tym poważnie podupadł na zdrowiu, co spowodowane było pootwieraniem się blizn na brzuchu po ranach doznanych od szabli w bitwie pod Chodorowem blisko 20 lat wcześniej. Został zwolniony w kwietniu 1940 roku dzięki zabiegom żony, Magdaleny (de domo Budna) u włoskiego następcy tronu księcia Humberta. Władze niemieckie wyraziły zgodę, pod warunkiem podpisania przez komandora deklaracji, że więcej nie weźmie udziału w wojnie. Łoś z oburzeniem odrzucił tę ofertę odzyskania wolności. Dopiero po kolejnej interwencji włoskiego następcy tronu oraz otrzymaniu rozkazu gen. Juliusza Rómmla, starszego obozu, przystał na propozycję okupanta. Gen. Rómmel postanowił wykorzystać komandora jako kuriera, wiozącego gen. Sikorskiemu zaszyfrowany meldunek o stanie obozu i warunkach weń panujących. Jednocześnie gen. Rómmel nakłaniał komandora, by ten nie traktował zbyt dosłownie przyrzeczenia danego okupantowi i po odzyskaniu zdrowia podjął starania wejścia w szeregi Polskiej Marynarki Wojennej.