8 tygodni suszenie zmiękczanie, usuwanie sierści, (moczono kilkanaście dni w roztworze wapna) wypłukiwanie wapna (tajemne receptury: otręby + psie odchody) wyrównywanie skór II etap – 2-3 dni utrwalenie – stosowano tu garbniki; drewniane kolce wbijały garbniki do skóry III etap płukanie rozciąganie prostowanie uderzanie o kamień
Rozciągano na kamiennych blatach, łatano (przyklejano klejem pergaminowym). W celu: uzyskania prostokąta, o wymiarach ok.: 60–70/50–70 cm, gdyż za zbyt małe skóry karano rzemieślników.
Dekoracja Złocenie Właściwie stosowano srebrzenie, a następnie lakierowanie żółtym lakierem. Prawdopodobnie sporadycznie tylko stosowano złoto. Pokrywano b. dokładnie lico skóry cieniutką warstwą kleju pergaminowego (2 warstwy) i następnie srebrem płatkowym srebrzono. Posrebrzone skóry wieszano na sznurkach, pozostawiano do wyschnięcia na kilka godzin. Po wyschnięciu polerowano je agatem lub ametystem, następnie nanoszono ubite na pianę białko kurze by zapobiec oksydowaniu (ściemnieniu). Skórę malowano następnie delikatnym lakierem, werniksem nadającym delikatnej, złotej poświaty na kurdybanie.. Mistrzowie strzegli receptury swego lakieru. Następnie dokładnie suszono.