XX wieku, w celu zapobiegania zarastaniu polan i utrzymania ich bioróżnorodności wprowadzono na powrót ograniczony i podlegający kontroli wypas kulturowy na polanach Wyżnia Kira Miętusia, Zahradziska, Cudakowa Polana, Stare Kościeliska.
Dzieje turystyki w Dolinie Kościeliskiej Dolina Kościeliska była w Tatrach jednym z pierwszych miejsc odwiedzanych przez turystów. Historia turystyki liczy w niej już ponad 200 lat. Pierwsi turyści pojawili się w niej w 1815 r., a z każdym kolejnym rokiem ich ilość rosła. Jak pisał Jacek Kolbuszewski: Szczególne wzięcie jakim cieszyła się Dolina Kościeliska, wynikało nie tylko z jej pięknego położenia, ale w dużej mierze z łatwego dojazdu do niej. Do literackiej nobilitacji doliny przyczyniali się zwłaszcza pisarze, którzy wówczas zaczęli odwiedzać Tatry i nie omieszkiwali odwiedzić „Kościelisk”, by następnie relacjonować swe doznania. Była wśród nich m.in. Łucja Rautenstrauchowa, która Dolinę Kościeliską odwiedziła w 1842 r. Jej przewodnikiem w wycieczce był wielbiciel tatrzańskich gór, galicyjski malarz Jan Nepomucen Głowacki, przebywający wówczas w Kościelisku. Rautenstrauchowa opisała później dolinę w swym reportażu pt. „Miasta, góry i doliny” (1844), przeciwstawiając jej łagodne i zachwycające oblicze ponuremu i groźnemu obrazowi otoczenia Czarnego Stawu.