Cerkiew parafialna w obrządku wschodnim do której należała wieś Jabłonica znajdować się miała naprzeciwko kościoła, po drugiej stronie rzeki Wisłok„W Haczowie była cerkiew naprzeciwko kościoła za rzeką Wisłokiem, gdzie wielkie lipy stoją, a z Jasionowa ostatnia cerkiew sprzedaną została do Sanoka”, w: Ukraïnsko-ruskyĭ arkhyv, tomy 10-15, 1914, s. 208; „Tam, gdzie niegdyś stała cerkiew haczowska, tam znajduje się krzyż, a pole, nazywa się teraz «popówka»” ().. W 1624 wieś została znacznie zniszczona przez Tatarów, ocalał m.in. kościół. W tym okresie przez wieś przetoczyły się również liczne epidemie cholery, a w 1698 zniszczeń dokonał pożar.
Dobra w sołectwie haczowskim posiadali między innymi:
do 1426 – Mathias Schindeler, cechmistrz z Krosna, około 1520 – Mikołaj Piotrowski, ochmistrz dworu królowej Jadwigi, w 1533 – Marcin Wolski, skarbnik i chorąży dworu królewskiego Zygmunta I Starego, w 1698 – Marcin Jerzy Wybranowski.
1772–1914 Po I rozbiorze Polski w 1772 Haczów znalazł się w zaborze austriackim. W tymże roku nastąpiła likwidacja przykościelnego cmentarza w związku z nowymi przypisami dotyczącymi walki z epidemiami.