W 1347 r. Naong udał się do Chin, gdzie spotkał indyjskiego mistrza chan ZhikongaDhyānabhadra udał się potem także do Korei i np. w 1327 r. przebywał w klasztorze Yujŏm na górze Kŭmgang. Nauczał także w klasztorze Hoeam. Chociaż jego rodzaj zenu jest słabo rozpoznany (wiadomo, że była to praktyka stopniowa), to wywarł pewien wpływ na koreański sŏn. W Sillŭk sa znajdują się portrety trzech mistrzów: Dhyānabhadry (kor. Chigong), Naonga i Muhaka (Dhyānabhadra) (zm. 1363) z klasztoru Fayuan. Mistrz Zhikong właśnie przybył z Indii. Naong był jego uczniem przez 2 lata i otrzymał od niego przekaz Dharmy. Później udał się do klasztoru QuinhuiInternetowa biografia podaje nazwę klasztoru jako Jingci, w którym przebywał mistrz chan Pingshan Chulin, 19Internetowa biografia podaje, że był 18 patriarchą tej linii przekazu spadkobierca jednej z linii przekazu linji.

Gdy Naong wszedł do jego pokoju, mistrz akurat siedział w medytacji.