W 1911 został wicemistrzem wszechrosyjskiego turnieju amatorów w Petersburgu (za Stiepanem Lewickim), co dało mu prawo udziału w turnieju mistrzowskim w Wilnie w 1912; w Wilnie zajął 5. miejsce, za Rubinsteinem, Bernsteinem, Lewickim i Nimzowitschem, a przed m.in. Alechinem. Również w 1912 wystąpił w międzynarodowym turnieju tematycznym (gambitowym) w Abbacji, w którym zajął dzielone 6-7. miejsce. W Wiedniu w małym meczu pokonał Adolfa Albina, wygrywając obie partie. W turnieju Łódzkiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej uległ tylko Bogolubowowi, a wyprzedzić zdołał Henryka Salwe, Salomona Langlebena, Dawida Daniuszewskiego i innych graczy. Rok później zrewanżował się Bogolubowowi, którego w towarzyskim meczu w Warszawie pokonał zdecydowanie – trzy partie wygrane, bez remisów i porażek (Litmanowicz i Giżycki podają: cztery wygrane, jedna porażka, bez remisów). W 1913 zremisował ponadto w Warszawie z Oldřichem Durasem i pokonał Mojżesza Łowckiego, co przełożyło się na zwycięstwo w małym trzyosobowym turnieju.