Między 1926 a 1930 artystka współpracowała z grupą Praesens. W tym okresie Nicz-Borowiakowa silniejszy nacisk kładła na precyzję i prostotę geometrycznych podziałów płaszczyzny, porzuciła też efekty fakturowe. Z Praesens brała udział w różnych przedsięwzięciach wystawienniczych: w warszawskiej Zachęcie, na Salonie Modernistów w siedzibie Związku Zawodowego Artystów Plastyków w 1928 roku (gdzie otrzymała nagrodę), na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 roku.
W latach 1924–1929 brała udział w wielu wystawach polskiej sztuki za granicą: w Bukareszcie, Rydze, Tallinie, Paryżu, Brukseli, Hadze i Amsterdamie.
Lata 30 to przerwanie jej działalności artystycznej związane z sytuacją osobistą (chorobą męża), jak i artystyczną, a następnie z trwającą drugą wojną światową. Kilka prac, które rozpoczęła w tym okresie nigdy nie zostało ukończonych.
Jej prace z okresu międzywojnia ukazywały się w czasopismach „Blok”, „Praesens” i „Przeglądzie Artystycznym”. Aktualnie dzieła Marii Nicz-Borowiakowej zobaczyć można w Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Narodowym w Poznaniu.
Przypisy
Bibliografia Jolanta Maurin-Białostocka, Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wrocław 1975 Maria Łucja Nicz-Borowiakowa w serwisie Culture.pl
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie