W 1924 powstaje Blok Kubistów, Suprematystów i Konstruktywistów, awangardowe ugrupowanie artystyczne, którego artystka była członkinią od momentu powstania. Grupa skupiała polskich konstruktywistów, pośród których wymienić można Henryka Berlewiego, Jana Golusa, Witolda Kajruksztisa, Władysława Strzemińskiego, Katarzynę Kobro, Karola Kryńskiego, Aleksandra Rafałowskiego, Henryka Stażewskiego, Mieczysława Szczukę, Mieczysława Szulca i Teresę Żarnower. Maria Nicz-Borowiakowa brała udział we wszystkich wspólnych wystawach ugrupowania w Warszawie, Brukseli, Rydze i Tallinie.
W 1924 twórczość artystki związana była głównie z francuskim puryzmem i kubizmem. Dzieła jak Akt czy Martwa natura łączą w sobie uproszczone elementy natury z formami abstrakcyjnymi. W tym czasie zaczęła również odchodzić od przedstawienia, redukując i upraszczając formy, a z końcem roku zaczęła tworzyć pierwsze kompozycje abstrakcyjne. Z czasem w swoich pracach wykorzystywała technikę kolażu.
W tym okresie Maria Nicz-Borowiakowa zaczęła zajmować się innymi dziedzinami sztuki jak projekty scenograficzne. Niektóre z jej prac pokazane były paryskiej Galerie Charpentier podczas wystawy sztuki teatralnej w 1926 roku. Tworzyła też studia architektoniczne jak projekt kiosku, czy wzory mebli.