powołanie strażnika nocnego czy powstanie w 1819 szkoły elementarnej. Po 1826 funkcjonował na obecnych terenach kolejowych niewielki cmentarz, w latach 1829 - 1830 Miasto urządziło park na błotnistym placu, znajdujący się na północny wschód od Bramy Głogowskiej. Nad Młynówką(dawna rzeka płynąca w Legnicy, odnoga Kaczawy, obecnie skanalizowana) funkcjonował młyn (niem. Brückenmühle) W południowej części ulicy Głogowskiej funkcjonowała cegielnia i miejski plac budowlany(miejsce przygotowania budów). Przy obecnej ulicy Łokietka funkcjonowała zagroda zorganizowana w czworobok. Dopiero za tymi obiektami znajdowała się właściwa dzielnica skoncentrowana głównie przy wschodniej stronie ulicy Głogowskiej, łącząc ze sobą zabudowę gospodarczą. Do 1843 na terenie dzielnicy działały prywatne ogrody, gospody i zajazdy jak np. otwarty w 1839 przed Bramą Głogowską chętnie odwiedzane przez legniczan lokal "Deutscher Kaiser" Elsnera oraz "Prinz von Preußen".
Po oddzieleniu torami kolejowymi tej części miasta potrzebne było ustanowienie nowych połączeń z centrum i tak w roku 1881–1882 wytyczono ulicę Marii Skłodowskiej-Curie (niem. Lubenerstraße), a w 1893 jej przedłużenie ul. Bolesława Prusa (niem. Werdmannstraße).