Znaczenie i prestiż dzieła przyczyniły się do rozwoju ruchu pątniczego, kościół kapitoliński był po katedrze najważniejszym miejscem docelowym pielgrzymów.
Wygląd i analiza Krucyfiks został wykonany z drzewa orzechowego: zarówno krzyż jak i figura Chrystusa. Stąd też ramiona krzyża przypominają uschnięte, sękate gałęzie, natomiast ciało Chrystusa tworzy z drzewem integralną całość – jest konwulsyjnie powyginane – głowa silnie opada w dół, przybite jednym gwoździem nogi uginają się pod ciężarem korpusu ciała, który jest mocno wygięty do przodu, a przez to ramiona i mięśnie przebitych dłoni są mocno rozciągnięte. W sposób bardzo silny wyeksponowane są deformacje ciała wynikające z początkującego stadium rozkładu. Wychudzone ciało ma czytelny kościec, szczególnie podkreślone są żebra, kręgosłup i mostek, silnie wysunięty wobec skurczonych mięśni brzucha. Na ciele oprócz ran krwi pojawiają się liczne bruzdy i objawy powszechnych wówczas chorób, przez co tego typu przedstawienie zyskało miano krucyfiksu morowego.