Gałązki pokryte szarym kutnerem. Liście Koliście sercowate, długości 4–5 cm, ciemnozielone od góry, od spodu biało filcowane (włoski gwiaździste), brzeg blaszki liściowej podwójnie piłkowany, jesienią żółte, zimą opadają. Kwiatyżółtawe, zebrane po 5-10 w zwisających gwiaździsto owłosionych wierzchotkach. Owoc Orzeszek, twardy, o średnicy 6–8 mm, kulisty, filcowato owłosiony szarym kutnerem, słabo żeberkowany.
Biologia i ekologia Siedlisko: stanowiska słoneczne, odporna na mrozy, ciepłolubna, w lecie dobrze znosi suszę lepiej niż inne lipy, odporna na warunki miejskie, stosunkowo odporna na przemysłowe zanieczyszczenie powietrza, na choroby i owady. Chociaż jest gatunkiem cienioznośnym, wymaga większego nasłonecznienia niż lipy drobnolistna i szerokolistna. Kwitnie późno, lipiec – początek sierpnia.
Lipa srebrzysta wchodzi w skład lasów dębowych wraz z grabem pospolitym i kasztanowcem pospolitym. Najczęściej można ją spotkać w suchych górzystych rejonach Bałkanów, na terenach krasowych wraz z jesionem mannowym. Na zachodzie i południu spotyka się ją w lasach bukowych na wysokości 1200 m n.p.m. W 1767 r.