Farmakokinetyka Tygecyklina podawana jest wyłącznie dożylnie, tak więc wykazuje pełną biodostępność. 71–89% podanej dawki wiąże się z białkami osocza. Lek charakteryzuje się bardzo dobrą dystrybucją tkankową. Największe stężenia tygecykliny stwierdza się w szpiku kostnym, śliniankach, tarczycy, śledzionie i nerkach. Nie wiadomo, czy lek przenika przez barierę krew-mózg. Mniej niż 20% podanej dawki ulega przemianom metabolicznym w wątrobie. Głównymi metabolitami są: glukoronid, N-acetylowa pochodna oraz epimer.Lek wydalany jest głównie z kałem, w większości w postaci niezmienionej. Okres półtrwania tygecykliny wynosi około 42 godzin.

Wskazania Tygecyklina wskazana jest w leczeniu powikłanych zakażeń szczepami wrażliwymi na działanie tego antybiotyku, przede wszystkim: powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich, powikłanych zakażeń jamy brzusznej.

Przeciwwskazania nadwrażliwość na tygecyklinę lub jakikolwiek inny składnik preparatu, nadwrażliwość na tetracykliny, ciąża, dzieci i młodzież do 18 roku życia, karmienie piersią (przeciwwskazanie względne).