Pracowali u bogatych kmieci lub w folwarku pańskim.
Komornicy Komornicy nie posiadali nawet własnych chałup i zamieszkiwali w domach bogatszych gospodarzy. Za to mieszkanie odpłacali pracą, lub oddawali część zarobku. Komornicy byli zwolnieni od opłat na rzecz pana, mogli być wykorzystywani do prac w folwarku.
Ludzie luźni
Pod tym pojęciem kryje się grupa mieszkańców wsi, którzy nie posiadali żadnego majątku. W cytowanej książce Grodziskiego można przeczytać, że ”w roku 1892 Michał Bobrzyński wygłosił na posiedzeniu Akademii Umiejętności w Krakowie odczyt pt. 'Karta z dziejów ludu wiejskiego w Polsce’ 1. Po raz pierwszy wówczas została postawiona w nauce polskiej dotychczas zupełnie pomijana problematyka ludności luźnej, jako zjawiska typowego dla wsi, ale odrębnego od zbiegostwa chłopów...”. Trudno ich czasem odróżnić od komorników (granica między tymi kategoriami ludności jest bardzo płynna). Dużo czasu poświęcali na przemieszczanie się i poszukiwanie pracy (szczególnie w miastach). Budziło to niezadowolenie szlachty, której ciągle brakowało rąk do pracy w folwarku. Próbowała zabronić przyjmowania ich do pracy w miastach, a także wysoko opodatkować.