zastosowano także chowane kółko ogonowe. Obniżono również kabinę pilota, przez co kadłub był smuklejszy. Samolot otrzymał nazwę Re.2000 Falco I (sokół), lecz nazwa była używana tylko marketingowo przez producenta i nie została przyjęta przez lotnictwo, które nazywało tak samoloty Fiat CR.42.
Oblot prototypu o numerze MM408 nastąpił 24 maja 1939 rokuWedług , oblot miał miejsce 24 maja 1938 roku, a w sierpniu 1938 roku prowadzono próby.. Próby potwierdziły dobre właściwości lotne i lepsze osiągi od konkurencyjnych MC.200 i G.50. Miał on również lepszą manewrowość od niemieckiego Bf 109E. Słabym elementem był jednak niedopracowany i kapryśny silnik gwiazdowy Piaggio P.XI RC40, chociaż silniejszy od konkurentów. Wątpliwości Ministerstwa Lotnictwa budziły też integralne zbiorniki paliwa w skrzydłach zamiast wyjmowanych, co wykluczało ich osłonę i mogło prowadzić do przecieków w razie poluzowania nitów. W konsekwencji, lotnictwo włoskie zamówiło jedynie małą serię samolotów. Według części publikacji, zbudowano dla Regia Aeronautica tylko pięć Re.2000 bazowego modelu, a następnie 12 Re.2000 GA o zwiększonym zasięgu, po czym trzy samoloty pierwszej serii zostały doprowadzone do wersji GATak według .