obdarzyli jezuitów dwiema kamienicami w rynku, wsią Gogolinem oraz kaplicą w farze. W kamienicy ofiarowanej przez Jadwigę Rychłowską w 1619 roku zakonnicy zorganizowali dwuklasową szkołę. Kolejne darowizny wniósł Piotr Żeromski starosta bydgoski (1621-1629), który w 1624 roku ofiarował im dużą kamienicę z cegły oraz 140 florenów. Umożliwiło to zmianę statusu placówki z misji na rezydencję.
W następnych latach bydgoscy jezuici pozyskali kolejnych hojnych darczyńców, których darowizny pozwoliły im przekształcić rezydencję w kolegium. Pierwszym z nich było miasto Bydgoszcz, które podarowało jezuitom w 1633 roku miejski folwark Prądy.
W 1638 r. oficjalnym fundatorem placówki został ks. Kasper Działyński, sekretarz królewski, dziekan włocławski (1631), biskup chełmiński w latach 1639–1646. Przeznaczył on dla zakonu wieś Płonkowo w powiecie inowrocławskim, o wartości 17 tys. florenów polskich oraz kamienicę w Bydgoszczy. Dochody uzyskiwane ze wsi miały być przeznaczone do sfinansowania budowy kościoła.