Do takich uczniów należeli m.in.: Stefan Banach (1920, habilitacja w 1922) Stefan Kaczmarz (1924, habilitacja 1929) Juliusz Paweł Schauder (1924) Sara Weinlös (1927) Władysław Orlicz (1928, habilitacja w 1934) Zygmunt Wilhelm Birnbaum (1929) Herman Auerbach (1930, habilitacja w 1935, profesura w 1936) Stanisław Mazur (1932, habilitacja w 1936) Stanisław Ulam (1933) Józef Schreier (1934) Edward Otto (1936, na Politechnice) Mark Kac (1937) Władysław Hetper (1937, doktorat z logiki) Leon Chwistek (doktor UJ, 1938 profesura UJK) Meier Eidelheit (1938) Józef Pepis (1938)
Okres międzywojenny był złotym wiekiem szkoły lwowskiej. Z wybranych wydarzeń: 1927 – we Lwowie odbył się I Zjazd Matematyków Polskich, w którym wzięło udział 200 uczonych z kraju i zagranicy 1929 – Banach i Steinhaus rozpoczęli wydawanie czasopisma Studia Mathematica poświęconego analizie funkcjonalnej 1931 – Banach opublikował pracę Teoria operacji.