Pod panowaniem rosyjskim, po powstaniu Buławina (1707–1708), atamani wojsk dońskich byli wyznaczani przez rząd, a od roku 1723 otrzymywali nazwę atamana nakaźnego (to stanowisko znane było już w XVII wieku i odnosiło się do ludzi, których ataman koszowy wyznaczył do prowadzenia działań w polu). Od 1866 roku ataman taki otrzymywał prawa generał-gubernatora i dowódcy okręgu wojskowego. Tytuł atamana mianowanego nosili generałowie gubernatorzy terytoriów, na których stacjonowały wojska kozackie, albo dowódcy okręgów wojskowych, którym te wojska były podporządkowane.
Jednostki terytorialne Kozaków dońskich, amurskich i usuryjskich, a także oddziały Kozaków podporządkowane innym rodzajom wojsk, okręgom wojskowych, stanicom i innym wsiom miały także wyznaczanych atamanów. Od 1827 roku tytuł atamana posiadał następca tronu. Został zlikwidowany po 1917 roku wraz ze zniesieniem stanu kozackiego, ale przywrócony jako tytuł honorowy po roku 1990.