obrazy Mengsa, Dolciego, Reniego, Domenichina, Canaletta, Juliusza Kossaka, Rejchana, Raczyńskiego, Franciszka Tepy, Schweikarta, Pitschmana i in.
Historia Została założona i ufundowana w połowie XIX w. przez hrabiego Wiktora Baworowskiego (ur. 1826, Kołtów, zm. 1894, Lwów) – polskiego bibliofila, mecenasa nauk, poetę i tłumacza romantycznych dzieł Byrona i Hugo. Hr. W. Baworowski gromadził książki, rękopisy, ryciny – tworząc ogromną i niepowtarzalną kolekcję. W pałacu lwowskim hr. Wiktor Baworowski umieścił swoją kolekcję dzieł sztuki i bibliotekę (ok. 60 tysięcy tomów), która była publicznie dostępna od 1900 roku.
W latach 1899–1905 Biblioteką zarządzał Józef Korzeniowski – polski historyk i bibliotekarz.
W czasie II wojny światowej, w wyniku tzw. koncentracji zbiorów, kolekcja Baworowskich została włączona do Ossolineum. Do 13 kwietnia 1940 biblioteką kierował dyr. Rudolf Kotula, wywieziony przez funkcjonariuszy aparatu przemocy ZSRR w ten dzień, wraz z tysiącami Polaków, na Syberię. Po nim kierownictwo objął dr Stefan Inglot z Ossolineum. Podczas okupacji sowieckiej Lwowa włączono bibliotekę do Lwowskiej Filii Biblioteki Akademii Nauk USRR. Zbiory ulegały stopniowemu rozproszeniu. Obrazy przekazano do Galerii Obrazów, eksponaty zaś do Muzeum. Sam gmach położony na rogu ul.