Ponieważ pole cechowania jest zwykłym polem fizycznym, więc posiada swoje kwanty (cząstki). Są one zawsze bozonami wektorowymi (o spinie 1). Muszą one być bezmasowe, chyba że uzyskają masę poprzez mechanizm Higgsa. Każde pole cechowania tworzy tyle kwantów, ile generatorów ma grupa cechowania.
Przykłady: Elektrodynamika ma grupę cechowania U(1) z jednym generatorem. Bozonem cechowania jest foton. Oddziaływanie elektrosłabe ma grupę cechowania SU(2)×U(1). Podgrupa SU(2) ma 3 generatory, skąd pochodzi tryplet bozonów cechowania: W+, W0, W−. Podgrupa U(1) ma jeden generator, od którego pochodzi bozon B. W myśl teorii oddziaływań elektrosłabych foton i bozon Z są odpowiednimi superpozycjami bozonów W0 i B. Chromodynamika ma grupę cechowania SU(3). Ma ona 8 generatorów, które tworzą oktet gluonów. Teorie wielkiej unifikacji mają większe grupy cechowania, dlatego postulują istnienie dodatkowych cząstek (np. bozonów X). Oddziaływanie międzynukleonowe (obecnie rozumiane jako przejaw oddziaływania silnego) może być sformułowane jako teoria z cechowaniem. Jego grupą cechowania jest SU(2), związana z silnym izospinem. Bozonami cechowania są mezony π+, π0, π−.