W notatce zawarł omówione wcześniej propozycje dotyczące postępowania z Żydami w Kraju Warty; należało do nich m.in. skoncentrowanie wszystkich Żydów w wielkim obozie koncentracyjnym, gdzie niezdolni do pracy mieliby zostać „wykończeni jakimś szybko działającym środkiem”. Zadanie przeprowadzenia procesu eksterminacji powierzono SS-Sonderkommando Lange pod dowództwem Herberta Langego, na którego potrzeby utworzono specjalne konto w Miejskiej Kasie Oszczędności w Łodzi, zasilane środkami zrabowanymi ofiarom. Już wczesną jesienią 1941 roku Herbert Lange rozpoczął poszukiwanie miejsca, które nadawałoby się na miejsce planowanej operacji zagłady Żydów. O lokalizacji zdecydowało położenie: infrastruktura transportowa oraz oddalenie zalesionych terenów od skupisk ludzkich.
Obóz zagłady w Chełmnie na Nerem stał się pierwszym stałym obozem zagłady. Niedługo później, pod koniec października 1941 roku, rozpoczęto budowę obozu zagłady w Bełżcu. Obozy w Sobiborze i Treblince powstały w kolejnym roku.