Brał czynny udział w powstaniu warszawskim jako kapelan Armii Krajowej, Oddział „Roma”. Niósł pomoc w najtrudniejszych i prawie beznadziejnych sytuacjach. Pod ogniem niemieckim wyciągał i zaopatrywał rannych.
Działalność w organach archidiecezji gnieźnieńskiej W 1945 powrócił do Gniezna i pracował w kurii metropolitalnej. W latach 1945–1947 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, uzyskując stopień doktora prawa kanonicznego. Następnie wrócił do Gniezna. Stał się bliskim współpracownikiem prymasa Augusta Hlonda, a później prymasa Stefana Wyszyńskiego.
4 sierpnia 1947 otrzymał generalne pełnomocnictwo do sprawowania zarządu beneficjum w Kamieńcu w dekanacie trzemeszeńskim, następnie został rektorem Kościoła św. Jana w Gnieźnie, członkiem Rady Administracyjnej dla Archidiecezji Gnieźnieńskiej (od lutego 1948). Publikował również liczne artykuły z zakresu prawa kościelnego.