W gorączkowym rytmie świadomie niezbornych obrazów, groteskowych, krzykliwych, przejaskrawionych, absurdalnych jawi się nam obraz czerwonej rewolucji niszczącej wszystko, co było wcześniej."Rzeczpospolita" 1991, nr 10..
Obecne są też inne charakterystyczne dla prozy Witkiewicza elementy: postawy dekadenckie bohaterów, zepsucie elit, perwersyjny erotyzm czy demoniczność postaci (zwłaszcza kobiet). Opowiadam o dekadentach – ludziach, którzy odcięli się od systemu jakichkolwiek wartości, ludziach jałowych i pustych, którzy sami skazali się nieuchronną degenerację i upadek – rozmowa Mariusza Trelińskiego z Konradem J. Zarębskim w serwisie film.onet.pl, 2001 r.. Podobną wizję realizował Treliński także w innych swoich filmach, np. w Egoistach.
Pożegnanie jesieni nie unika operowania surrealizmem i groteską, z biegiem akcji wydarzenia nabierają jednak dramatyzmu, zaś finał jest dla bohaterów tragiczny. Strukturę obrazu łączono z postmodernizmem.
Realizacja Film nakręcono m.in. w plenerach łódzkiego Pałacu Izraela Poznańskiego przy ul. Ogrodowej, gdzie mieści się Muzeum Historii Miasta Łodzi.