Różniły się jedynie wielkością (46 i 30 mm), a wieszane były na wstędze na szyi. Odznaki honorowe w trzech stopniach miały średnicę 36 mm i różniły jedynie wykończeniem (pozłacany brąz, posrebrzany brąz i brąz). Na awersie wszystkich odznak widniał wizerunek Krzyża Uznania. Na rewersie znajdował się sokół z rozwiniętymi skrzydłami trzymający w szponach pierścień, otoczony wieńcem zbożowym i kolistym napisem: DOMAS UN DARBUS LATVIJAI (Myślami i czynami przy Łotwie). Wieszane były na trójkątnej wstążce (wzór ten wcześniej stosowano przy odznaczeniach austro-węgierskich). Wstęgi i wstążki wszystkich klas i odznak były czerwone z wąskimi, srebrnymi paskami wzdłuż obu brzegów.
Autorem nowej wersji odznaczenia, opierającej się jednakże dość wiernie na jej XVIII-wiecznym pierwowzorze, był łotewski artysta Gustavs Šķilters (1874-1954).
Pierwsze odznaki odnowionego Krzyża Uznania zostały wręczone 9 listopada 1938 dyrektorowi Łotewskiego Instytutu Historycznego Augustsowi Tentelisowi, uhonorowanemu I klasą orderuKristīne Ducmane: Decorations of the Republic of Latvia 1918-1940, Ryga 1993, str. 32.