Rozdział 19 opisujący warunki życiowe składa się z następujących sekcji, wymieniających różne rodzaje nadużyćLiving and working conditions: wykorzystywanie seksualne, przemoc fizyczną, psychologiczne i słowne znęcanie się oraz kary inne niż fizyczne, warunki pracy: wielogodzinna ciężka praca, praca nieadekwatna do wieku, ścinanie włosów: w niektórych przypadkach przy przyjmowaniu do azylu, jako forma kary, kontakt ze światem – listy i odwiedzający: czytanie prywatnej korespondencji przez zakonnice (cenzurowanie) i niedostarczanie jej adresatkom, brak możliwości samodzielnego przeczytania otrzymanego listu (list mógł zostać odczytany na głos, ale nigdy nie był doręczany), zniechęcanie gości do wizyt, nieinformowanie o azylantkach i zastraszanie: częsty brak informacji na temat tego, dlaczego dana kobieta jest w pralni oraz kiedy z niej (i czy w ogóle) wyjdzie, kobietom nie oferowano nadzoru, by mogły uzyskać szansę na opuszczenie pralni, żyjąc pośród starszych kobiet, wiele dziewczyn i młodszych kobiet żyło w strachu przed spędzeniem w nich całego swojego życia, kobiety, które opuściły pralnie zwróciły uwagę na to, że nie były w stanie w pełni uwolnić się od strachu i niepewności, ograniczenia – zależne od placówki i osób zarządzających (mogło ich w ogóle nie być) ograniczony (w zależności od placówki)