Korenfeld był płodnym publicystą, związanym przede wszystkim z „Gazetą Sądową Warszawską” i „Kurierem Warszawskim”. Pisał głównie o interesujących go zagadnieniach, przede wszystkim o społecznej obronie nieletnich, a także o kwestiach z zakresu prawa karnego (m.in. Nowy kodeks karny, „Gazeta Sądowa Warszawska”, 1903-1904; Bezbronni, „Gazeta Sądowa Warszawska”, 1903 - o obronach z urzędu; Wychowanie publiczne w starciu z władzą rodzicielską i opieką, „Gazeta Sądowa Warszawska”, 1910). W 1927 na forum Towarzystwa Ustawodawstwa Kryminalnego wystąpił z referatem przeciwko karze śmierci, ogłoszonym w tymże roku drukiem (Nie zabijaj). Przetłumaczył na język polski pracę włoskiego prawnika i kryminologa Enrico Ferriego Szkoła pozytywna prawa karnego. Na łamach „Gazety Sądowej Warszawskiej” relacjonował ogólnopolskie zjazdy prawników i ekonomistów (Lwów 1889, Kraków 1906).

Rodziny nie założył.

Zmarł nagle 6 lutego 1931, doznawszy ataku serca na sali sądowej po aroganckim potraktowaniu przez przewodniczącego sądu;