Innym polem aktywnej działalności zawodowej Korenfelda była pomoc prawna dla osób nieletnich. W latach poprzedzających odzyskanie przez Polskę niepodległości zorganizował grupę adwokatów, specjalizujących się w obronie nieletnich; działalność tego koła zainicjował w 1904 na łamach „Gazety Sądowej Warszawskiej” publikacją artykułu Koło obrony nieletnich podsądnych. Postulował taką organizację systemu penitencjarnego, która gwarantowałaby osadzonym nieletnim odbywanie kary pozbawienia wolności wyłącznie w odrębnych instytucjach dla dzieci i młodzieży. Pomoc nieletnim świadczył bezpłatnie. Występował m.in. jako przedstawiciel powodów w głośnym procesie Grochala i innych pracowników Domu Poprawczego w Studzieńcu, oskarżonych o nadużycia i zaniedbania (1928).
Uczestniczył w życiu środowiska żydowskiego na ziemiach polskich. Był zdecydowanym zwolennikiem asymilacji i polemizował w tej sprawie z innym żydowskim adwokatem, fołkistą Noachem Pryłuckim, rzecznikiem autonomii kulturalnej Żydów opartej na języku jidysz. Polemikę tę zawarł Korenfeld w broszurze Ghettowcy (1916). Przekonania asymilatorskie reprezentował również jako prezes organizacji Legion imienia Berka Joselewicza.