Podjął również studia filozoficzne na Uniwersytecie Lwowskim, uzyskując w 1875 tytuł doktora.
W 1876 na zlecenie polskich i rosyjskich socjalistów przetłumaczył publikację Ferdynanda Lassalle’a Program robotników (1879). W tym czasie przy wsparciu Stanisława Mendelsona napisał i opublikował pracę Socjalizm jako konieczny objaw dziejowego rozwoju. Ze względu na swoje socjalistyczne przekonania w 1877 utracił pracę w „Gazecie Narodowej”, a następnie został aresztowany za udział w tajnym stowarzyszeniu. Został uwolniony z braku dowodów, jednak otrzymał nakaz opuszczenia Austro-Węgier.
Okres szwajcarski W październiku 1878, już jako znany teoretyk socjalistyczny, wyjechał do Genewy, gdzie zamieszkał z żoną i małoletnimi synami. Początkowo działał w grupie wydającej pismo „Równość” (m.in. Stanisław Mendelson, Kazimierz Dłuski i Szymon Dickstein), w którym w 1879 ukazał się tzw. program brukselski. W tym samym roku za pieniądze otrzymane od rodziny w rozliczeniach spadkowych zakupił zestaw czcionek polskich i założył w Genewie Drukarnię Polską. Drukował serię „Biblioteka Socyalno-Demokratyczna”, w której wydawał teksty własne i prace innych autorów, a w 1880 roku również samą „Równość”Zieliński Jan: Nasza Szwajcaria. Przewodnik śladami Polaków, Oficyna Wydawnicza „Rytm”, Muzeum Polskie w Rapperswilu, Warszawa 1999, s.