Porządek zamarzania i odmarzania jezior może się zmieniać z roku na rok. Na podstawie analizy taksonomii wrocławskiej autorzy zaproponowali podział 50 największych jezior na siedem grup: małe i zacienione jeziora strefy alpejskiej i subniwalnej. Leżą na wysokości od 2040 do 2057 m n.p.m. i charakteryzują się najdłuższym czasem trwania pokrywy lodowej (średnio 209 dni) oraz najmniejszą średnią potencjalną radiacją słoneczną. małe i średnie jeziora w strefie górnej subalpejskiej oraz alpejskiej i subniwalnej. Większość z nich znajduje się po południowej stronie głównej grani. Charakteryzują się długim czasem trwania pokrywy lodowej, która była średnio o 16 dni krótsza niż w grupie 1. małe i średnie, nasłonecznione jeziora położone w górnej części strefy subalpejskiej i dolnej części strefy alpejskiej. Wyróżnia je najwyższe nasłonecznienie i bardzo jednorodny czas trwania pokrywy lodowej, który był średnio o 22 dni krótszy niż w grupie 2. średnio duże, nasłonecznione jeziora położone w górnej części strefy subalpejskiej i w dolnej części strefy alpejskiej. Są one znacznie większe pod względem powierzchni i objętości niż jeziora z grupy 3, a czas trwania ich pokrywy lodowej wahał się między 162 a 174 dniami. małe jeziora w zasięgu górnej granicy lasu i w dolnej części strefy subalpejskiej.