Klasyfikacja oparta na czasie trwania pokrywy lodowej (2020) Nowsza klasyfikacja, obejmująca 50 jezior tatrzańskich o powierzchni większej niż 1 ha, została opracowana z użyciem metody taksonomii wrocławskiej (hierarchicznej analizy skupień). Metoda ta pozwoliła na obiektywne pogrupowanie obiektów o podobnych cechach. Do klasyfikacji wykorzystano sześć cech: wysokość n.p.m., objętość, potencjalne dopływające promieniowanie słoneczne (PISR) oraz liczbę dni z pokrywą lodową w trzech kolejnych sezonach zimowych (2014/2015, 2015/2016 i 2016/2017).
Stwierdzono, że czas trwania pokrywy lodowej w analizowanych sezonach jest najsilniej skorelowany z wysokością położenia jeziora (współczynnik korelacji we wszystkich przypadkach był większy niż 0,7). Związek ten jest jednak zauważalnie osłabiony przez dużą zmienność objętości jezior. Nie stwierdzono natomiast istotnej zależności między czasem trwania pokrywy lodowej a roczną wartością PISR (współczynniki korelacji były bliskie 0). Najkrócej pokrywa lodowa utrzymywała się na jeziorach położonych najniżej: Štrbské pleso i Nové Štrbské pleso (od 122 do 137 dni). Najdłużej lód pokrywał małe i wysokogórskie jezioro Zamrznuté pleso (od 217 do 235 dni).