W sieciach GSM rozpowszechniła się usługa SMS, a późniejsze rozszerzenia umożliwiły pakietową transmisję danych. Należały do nich: GPRS, EDGE.

Sieci 2G przez wiele lat stanowiły podstawę globalnej telefonii komórkowej. W XXI wieku ich znaczenie zaczęło maleć wraz z rozwojem kolejnych generacji. W części państw i sieci 2G jest wyłączane w celu przeznaczenia wykorzystywanych częstotliwości dla nowszych technologii, natomiast w innych pozostaje używane m.in. przez starsze terminale oraz urządzenia komunikacji maszyna–maszyna.

Trzecia generacja – 3G

Prace nad globalnymi wymaganiami dla trzeciej generacji sieci komórkowych prowadził Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny w ramach rodziny standardów IMT-2000.

Do szeroko stosowanych technologii 3G należały przede wszystkim: UMTS, systemy z rodziny CDMA2000.

Sieci 3G umożliwiły znaczne zwiększenie szybkości transmisji danych w porównaniu z 2G i przyczyniły się do rozpowszechnienia mobilnego dostępu do Internetu.

Rozwój UMTS obejmował później technologie HSPA i HSPA+, które zwiększały osiągalną przepływność transmisji danych.

Wraz z rozwojem LTE i 5G operatorzy w wielu państwach rozpoczęli wyłączanie sieci 3G i ponowne wykorzystywanie ich pasma częstotliwości dla nowszych technologii.