Twórczość Język i styl Także twórczość poetycka Kalwosa, pomimo zainteresowania krytyków (i przede wszystkim Kostisa Palamasa) nigdy nie zyskała szerszego grona czytelników. Winny był temu wyjątkowo specyficzny język i metrum, których używał poeta w swoich odach, przez co padał często ofiarą ataków ze strony współczesnych mu krytyków. Posługiwał się Kalwos swoim własnym, sztucznym językiem, archaicznym w zakresie zarówno słownictwa, jak i morfologii czy składni, rzadko przeplatając tekst wyrażeniami demotyki. Jeszcze bardziej ryzykował niezrozumienie ze strony czytelników, stosując archaiczne nazwy własne i geograficzne, Turków nazywając na przykład Persami, a Paryż „świętym miastem Galów”. Także dziś niektórzy nazywają styl Kalwosa nie inaczej niż dziwacznym, sztucznym tworem, przemieniającym dźwięczną i potoczystą greczyznę w pourywane, neurotyczne strofy, służące do tworzenia równie monumentalnych i martwych obrazów. Jest to jednak środek adekwatny do celu poety – stworzenia wizji Grecji syntetycznej: chrześcijańskiej, ale także kultywującej antyczne cnoty.