Od tamtej pory system rozszerzył się na inne typy komórek, a do kwietnia 2016 zidentyfikowano 371 cząstek CD. Zaproponowanej cząsteczce powierzchniowej przypisuje się numer CD, jeśli zostanie wykazane, że dwa specyficzne przeciwciała monoklonalne (mAb) połączą się z tą cząstką. Jeśli molekuła nie została dobrze scharakteryzowana lub też przyłącza tylko jeden typ mAb, zwykle otrzymuje oznaczenie tymczasowe „w” (jak np. „CDw186”).
Markery komórkowe mały|300px|Rozróżnianie CD (podpisy po angielsku) System CD jest powszechnie wykorzystywany do oznaczania markerów komórkowych umożliwiających rozpoznanie rodzaju komórki na podstawie cząstek obecnych na jej powierzchni (immunofenotypowanie). Markery te są często używane do przypisania komórkom właściwych im funkcji immunologicznych. Podczas gdy używanie pojedynczej cząstki CD do identyfikacji subpopulacji komórek jest rzadkością (choć kilka przypadków istnieje), to już łącząc kilka konkretnych CD w zbiór pozwala nam dokładnie określić z jaką dokładnie komórką mamy do czynienia.