W Portugalii skopiowano w całości 18 jego oper (kolekcja Ajuda przechowała je do dziś), a w Paryżu, Londynie i Amsterdamie wydawano jego opery drukiem, co nie było bynajmniej powszechne w tamtych czasach.
Znaczenie miało spotkanie Myslivečka z młodym Mozartem w 1770 w Bolonii, gdzie Mysliveček został od 15 maja 1771 członkiem Accademia Filarmonica. Obserwować to można w podobieństwach stylu (np. oratorium Abramo e Isacco Myslivečka przypisanoUczynił tak Ludwig von Köchel. mylnie Mozartowi) i co poświadcza sam Mozart pisząc w liście do domu o Myslivečku: „Emanuje od niego ogień, duch i żywotność”; Mozart, co więcej, zaaranżował arię Myslivečka 'Ridente la calma’ KV 152 (K⁶ 210a) na sopran z akompaniamentem fortepianu; Mozart zaprzyjaźnił się z Myslivečkiem i z tego między innymi powodu często bywał w Pradze.
Sława Myslivečka trwała przez około 12 lat i oklaskiwano go wzdłuż i wszerz całej Europy: Monachium, Wiedeń, Praga, Rzym, Lizbona, ciesząc się jego trzydziestoma operami.