Niezależnie od prac konstrukcyjnych w USA, rozwój endoskopii postępował także w Japonii przy znaczącym udziale firmy Olympus. W roku 1950 skonstruowano tam gastrokamerę - giętki wziernik umożliwiający wykonywanie fotografii (ale nie bezpośrednie oglądanie) żołądka. W roku 1964 Olympus wprowadził do sprzedaży giętki endoskop ze sterowaną końcówką - model GTF-A.
Od roku 1964 zaczęto przenosić soczewkę na szczyt końcówki (tzw. optyka wprostna), co ułatwiło znacznie badanie, a zwłaszcza oglądanie przełyku. W roku 1983 firma Welch Allyn zademonstrowała pierwszy wideoendoskop - instrument, w którym układ optyczny tworzy obraz na przetworniku optoelektronicznym; zakodowany w postaci cyfrowej obraz jest następnie oglądany podczas badania na monitorze. We współczesnej medycynie korzysta się już niemal wyłącznie z wideoendoskopów.