Motyw wzajemnego oszukiwania się (jedynie sędzia, reprezentujący surowych i konsekwentnych do absurdu urzędników państwowych, wyłamuje się z tego schematu) jest zresztą głównym tematem dzieła, tworząc uniwersalną refleksję na temat stosunków międzyludzkich, wykraczającą poza prostą satyrę środowiska zamożnego mieszczaństwa (nieprzypadkowo Pathelin nie jest „prawdziwym” adwokatem).
Recepcja O ogromnej popularności utworu w średniowieczu świadczy ilość jego drukowanych wznowień, których pojawiło się co najmniej dziewięć w różnych miastach Francji. Jeszcze w XVI wieku pojawiały się utwory otwarcie nawiązujące do Mistrza Pathelin, stanowiące kontynuację wątków podjętych w tekście farsy lub tworzące zupełnie nowe przygody tytułowego bohatera. Motywy literackie świadczące o znajomości utworu pojawiały się również w ówczesnej literaturze niemieckiej. Niektóre zdania z farsy przeszły do języka potocznego (jak kwestia sędziego Powróćmy do naszych baranów), zaś słowa patelin i pateliner stały się słowami pospolitymi.