Mistrz Pathelin napisany jest wierszem oktosylabicznym, składa się z 1599 wersów. Farsa została napisana w dialecie regionu paryskiego. Autor pozostawił wiele wskazówek dla aktorów, wyraźnie precyzując sposób ustawienia dekoracji na scenie oraz kostiumy, które miały naśladować codzienne ubrania mieszkańców piętnastowiecznej Francji (przedstawicieli mieszczaństwa). Skromne środki średniowiecznego teatru świeckiego zmuszały przy tym do równoczesnego umieszczania na scenie dekoracji przedstawiających pokój Pathelina, sąd oraz mieszkanie kupca.
Cechy utworu Podobnie jak w wypadku wielu mniej znanych średniowiecznych fars, komizm Mistrza Pathelina opiera się na zabiegu teatru w teatrze, podwójnego odgrywania roli przez aktorów: udają oni fikcyjnych bohaterów, którzy również udają (Pathelin – umierającego, pasterz – niemowę). Główny motyw komiczny określany jest natomiast mianem oszukanego oszusta (fr. trompeur trompé) – tytułowy bohater, sprytny kombinator, wpada w finale we własne sidła.